gastric bypass bij personen met bipolaire stoornissen

Hier kan er informatie gepost worden over de andere ziekenhuizen die de Gastric Bypass ingreep aanbieden.

Moderator: Mods & Admins

Plaats reactie
monique1
Berichten: 5
Lid geworden op: 07 jan 2008, 00:20
Locatie: LICHTERVELDE

gastric bypass bij personen met bipolaire stoornissen

Bericht door monique1 » 22 jul 2008, 23:46

Momenteel ben ik het circuit van vooronderzoeken aan het doorlopen op uiteindelijk te beslissen of ik de GBP laat doen of niet.
Ik ben 1.84 groot en weeg 128 kg.
In het verleden was ik diverse malen geconfronteerd met depressies, de
diagnose was manisch depressief (hoogte en laagtes - niet in extreme vormen) Momenteel ben ik redelijk stabiel.
Het was mijn huisarts die de aanzet was om toch de stap nr.het ziekenhuis te zetten.
Vroeger werd hierover niet nagedacht, daar ik teveel geconfronteerd werd men mijn bipolaire aandoening.
De eerste vraag is altijd : heb je klachten : eigenlijk heb ik geen echte klachten. Natuurlijk is dit een betrekkelijk begrip, ik kan goed te voet gaan doch geen 5 km aaneen.
MIJN VRAAG / ZIJN ER PERSONEN DIE ERVARING HEBBEN MET BIPOLAIRE STOORNISSEN (WAARVAN DE OORZAAK NIET ZIT BIJ HET TEVEEL AAN OVERGEWICHT) DIE EEN GBP. HEBBEN LATEN DOEN.

Een tekort of teveel aan energie staan centraal bij de hoogtes en laagtes,
een grote vraag : al die kilo's die eraf vliegen in zo'n korte periode

Kan er mij hierbij iemand helpen ?

Gebruikersavatar
Klasina
Berichten: 755
Lid geworden op: 19 jul 2007, 14:06
Locatie: Geldrop! Na bijna 4 jaar in Vlaanderen nu weer lekker 'thuis' in Nederland :)

Bericht door Klasina » 26 aug 2008, 00:41

Ik ben bipolair (of een polarbear zoals ik het graag noem, lol). Wat wil je precies weten? Ik ben dus een half jaar geleden geopereerd en ging van 110 naar 75 kilo.

Ik heb wel een hele heftige tijd gehad in dat half jaar, erg depressief, maar of dat te maken had met de GBP betwijfel ik. Er speelden wat lastige dingen in mijn familie en stress is mijn grootste trigger. Misschien speelde het wel mee maar zeker weten doe je het nooit, ik denk in elk geval dat ik zonder de GBP ook in dat dal terecht gekomen was.

Nogmaals, wat is je vraag precies, ik wil mijn best doen ze goed te beantwoorden maar weet niet goed wat je nu graag wil weten :)
Toen: 110 kg, BMI 43
Nu: 61 kg, BMI 24

49 kg afgevallen :smt003

GBP sinds 7 februari 2008, door Dr. Caluwé, Turnhout.

monique1
Berichten: 5
Lid geworden op: 07 jan 2008, 00:20
Locatie: LICHTERVELDE

GBP bij personen die bipolair zijn (manisch depressief)

Bericht door monique1 » 07 sep 2008, 23:04

Alvast van harte dank voor je reactie Klasina. Ik was bij dat er toch iemand reageerde die bipolair was. Veel kijkers, doch gn bipolaire lotgenoten.
Zoals je wel weet heeft iemand die bipolair is, hoogtes en laagtes.
Daar je zoveel gewicht verliest in zo'n korte periode, daar ben ik zeer bang voor omdat het verlies van gewicht verlies van energie kan betekenen. Ik ben al niet positief meer als ik lees dat je een half jaar depressief geweest bent. Dit risico zit er bij mij dus ook in.
En in de documentatie die ik ontving staat ook dat het mogelijk is.
Daarom ben ik nog niet overtuigd of in mijn geval GBP een goede oplossing is. Bipolair zijn is al een groot probleem en dan nog de GBP erbij die onomkeerbaar is. Uitgevoerd is uitgevoerd. Kan niet meer
veranderd worden. Doordat er een stuk van de dunne darm afgesneden wordt, wordt de vetopname en ... tegengehouden.
Verleden week had ik terug een slechte week. Gans de week in bed.
Als ik dan denk bv. dat ik daarbij nog neveneffecten zou hebben van de GBP dan mag ik daar niet aan denken.
Heb jij nog gehoord van een mini gastric bypass. Deze ingreep zou omkeerbaar zijn. Als ik op consultatie ga, vraag ik dit zeker. Je weet
nooit.
Ik ben dus zeer bang dat ik ook depressief zou worden. Een half jaar
ik mag er niet aan denken.
Ik heb nu een zekere stabiliteit met efexor exel (antid.) en lambipol
(stemmingsschommelingen) en durf geen bijkomend risico nemen.
Ik ben veel meer hypomaan dan depressief. Indien depress. dan een terugval van 6 dagen en nooit meer. Hoe is dit bij jou allemaal.
Welke medicatie neem jij.
Voel jij verschil psychisch voor - na de ingreep.
Hoe is het nu met je energie en je bipolairheid
Ben je niet teveel moe ook na de ingreep, dan bedoel ik maanden erna.
p.S. 4 jaar in Vlaanderen gewoond, waar was dit precies.
Nederland beter dan Vlaanderen.
Waar heb je de operatie laten uitvoeren en door wie?
Tot volgende keer.
Echt bedankt Klasina

Gebruikersavatar
Klasina
Berichten: 755
Lid geworden op: 19 jul 2007, 14:06
Locatie: Geldrop! Na bijna 4 jaar in Vlaanderen nu weer lekker 'thuis' in Nederland :)

Bericht door Klasina » 08 sep 2008, 10:33

Ben ik weer :) Ik zal proberen je vragen te beantwoorden.

Om te beginnen, zoals ik al zei betwijfel ik of de depressie echt voortkwam uit de operatie. Het zal altijd _iets_ meespelen maar het waren meer persoonlijke redenen; verhuizing, familiezaken en nog zo wat dingen.

In het begin na een GBP is de meerderheid moe volgens mij, maar ehm, ik was ook heel erg moe toen ik 110kg woog en dacht dat het altijd zo zou blijven voor mij. Het beeld dat dat nu waarschijnlijk zou veranderen was zalig!

Ik heb wel gehoord van de mini-GBP maar daar blijft het dan ook bij, gehoord. Maar er is hier vast iemand die je er meer over kan vertellen. Voor mij was het all the way of niet. Daarom wilde ik ook gen maagbandje oid. Juist omdat ik bipolair ben en me dus vrij vaak bedenk, afhankelijk van in welke periode ik zit.

Ik heb voornamelijk depressies, de hoogtes resulteren bij mij in enorm bezig zijn met iets, me ergens op storten. Dat is niet altijd even negatief (maar wel vaak vermoeiend). Ik probeer daar nu ook een positieve draai aan te geven, ik ben begonnen met een studie Journalistiek. Me ergens op storten en me daar enorm in verdiepen voor een relatief korte periode is daarin een hele goede 'eigenschap' immers. Ik wilde deze studie trouwens al langer doen maar durfde het pas toen ik geopereerd was. Zonder GBP zou ik geen toelatingstest hebben gedaan. Nu wel en ik ben aangenomen. Mijn eerste studieweek zit erop en ik vind het GE-WEL-DIG. Ik zat daar en heb letterlijk gedacht dat mijn operatie mijn leven heeft gered, niet zozeer van leven op dood maar wel van mijn leven BELEVEN. Dat deed ik niet meer, sinds de operatie is dat echt veranderd. Meer en sneller dan ik hd verwacht of had kunnen hopen.

Ik gebruik geen medicatie meer, dat is een beetje een lang verhaal. Wel heb ik vorig jaar nog een poosje Efexor en Xanax (retard) geslikt. Ook heb ik veel ervaring met Seroxat en lithium, en nog vele andere uppers en downers die je je kan bedenken ;-)
Voel jij verschil psychisch voor - na de ingreep.
Absoluut! Ik wil je eerst en vooral verwijzen naar mijn vragenrondje; http://klasina.web-log.nl/klaasjes_log/ ... -mijn.html Daar kun je al lezen hoe dat verschil eruit ziet. Niet speciaal toegespitst op mijn bipolaire stoornis maar dat is ook niet alles In Life tenslotte. Natuurlijk ben ik nog steeds bipolair en ik heb dus ook nog steeds mijn hoogtes en (zeer) diepe uren/dagen/weken. Maar ik ben wel veel gelukkiger! Vanalles wat me in zijn greep kan houden, en hield, is mijn lichaam er niet meer een van. Dat voelt heerlijk. Ik heb al vaak zoveel sores in mijn hoofd dat het gewoon heerlijk is dat in elk geval die enorme last van me af is gevallen. Letterlijk maar vooral figuurlijk, in m'n hoofd. Ik hoef me niet meer echt zorgen te maken over alles wat je bij overgewicht tegenkomt, de geestelijke aspecten van het overgewicht dus (iets niet durven, kunnen, willen..)

Als ik nu iets wil doen...wel, dan doe ik het eigenlijk gewoon. Ik ben met mijn dochter in de draaimolen geweest zaterdag, dat had ik met 110kg niet gedaan maar ik was er dan wél de hele dag niet goed van geweest! Nu heb ik het gewoon gedaan met mijn 73kg en we hebben met volle teugen genoten, geweldig! Voorheen een drama nu gewoon plezier!

Hoe is het nu met je energie en je bipolairheid
Ik schommel nog altijd (ik gebruik dus ook geen medicatie) maar over het algemeen ben ik best tevreden. Ik zit nu ook niet in een slechte tijd dus heb makkelijk praten op het moment hahaha. Nee, het is niet erger dan voor de operatie hoor, eerder gelijk of iets verbeterd. Verbeterd omdat ik veel meer afleiding heb van alles, het is er nog steeds maar ik heb meer plezier omdat ik meer doe en durf en wil. Mijn bipolairheid is minder belangrijk geworden, zo kan ik dat het best samenvatten denk ik.
Ben je niet teveel moe ook na de ingreep, dan bedoel ik maanden erna.
De eerste 4 weken was ik héél moe, van de operatie zelf dus. En dan heb ik nog eens een vermoeidheid dip gehad, ik denk op 3 maanden (zou ergens op het forum moeten staan, een oproepje van mij of mensen het herkennen en heel veel herkenden het idd). Maar nu ben ik 7mnd verder en voel ik me eigenlijk wel prima. Als ik zou moeten zeggen wat ik het grootste nadeel vind van de operatie is het dat ik redelijk snel maagpijn heb die uitstraalt naar mijn rug, tussen mijn schouderbladen. Dat is echt pijnlijk, ik krijg dat vooral van spanning of als ik erg vermoeid raak. Mijn man kan het redelijk god weg masseren maar die heb ik niet altijd bij ;-) Maar dát is mijn grootste nadeel, maar ook weer niet iets waarvan ik zeg...pfff had ik het maar niet gedaan!. Nee hoor, ik doe weer zoveel leuke en nieuwe dingen, anders had ik de hele dag lamlendig thuis gezeten, nu ben ik soms een uurtje wat lamlendig daardoor. Nog altijd de balans stevig de positieve kant op dus.

Ik heb 3 jaar in Turnhout gewoond en toen nog ruim een half jaar in een dorpje in de gemeente Geel. Ik ben in Turnhout geopereerd, in het Sint Jozefziekenhuis door dr. Caluwé. Er zijn hier nog mensen door hem geopereerd.
Toen: 110 kg, BMI 43
Nu: 61 kg, BMI 24

49 kg afgevallen :smt003

GBP sinds 7 februari 2008, door Dr. Caluwé, Turnhout.

monique1
Berichten: 5
Lid geworden op: 07 jan 2008, 00:20
Locatie: LICHTERVELDE

Bericht door monique1 » 08 sep 2008, 14:12

Klasima,

Dank je voor je snelle respons. Je hebt me een goed beeld gegeven van wat ik eigenlijk wou weten.
Durf jij werkelijk met een bipolaire aandoening geen medicatie nemen.
Heb jij ook geheugenstoornissen. Denk je niet dat het zonder medicatie op latere leeftijd slechter zal worden ?
Ik vind het echt tof om een geprekspartner te vinden die bipolair is.
Ik ben 54 jaar en jij vermoedelijk een heel pak jonger. Doch ik voel me
goed dat ik over alles eens kan praten met jou.
Heb jij daar behoefte aan, aarzel zeker niet.
Ik heb me aangesloten bij een groep in Brugge (bipolaire) en ik vond
daar absoluut mijn ding niet. Ik paste daar niet vond ik.


Veel succes met je studies. Ik hoop dat je er werkelijk iets kan van maken.

toi, toi
Monique

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast