Staan jullie ooit stil bij "teveel" afvallen?

Het leven na de Gastric Bypass ingreep; wat mag en kan je eten, hoe zit het met drinken, alchohol, dumping? Kan je nog zwanger worden? Hoe lang duurt de vermageringsperiode?
Dit en nog veel meer!

Moderator: Mods & Admins

Plaats reactie
kimmie228
Berichten: 62
Lid geworden op: 28 jan 2016, 09:00

Staan jullie ooit stil bij "teveel" afvallen?

Bericht door kimmie228 » 19 okt 2016, 17:25

Angst is teveel gezegd, maar ik kan me soms een beetje zorgelijk afvragen waar het gaat eindigen. En het is dan nog absurd ook, want ik heb op dit moment nog steeds een BMI van 28. Maar ik ben nu wel 30 kilo kwijt op 5 maanden.

Het is hem: ik ben ALTIJD minstens mollig geweest. Ik ken niet anders. Het was ook niet mijn doel om slank te worden, ik wilde me vrijer en gezonder voelen vooral. En mijn streefgewicht in mijn hoofd is bereikt (5 kilo extra is nog heel erg welkom). En soms (nu) denk ik: oei, maar ik ben nog maar 5 maanden ver. de kans is groot dat het afvalproces nog niet is afgelopen (zelfs als ik een paar maanden stilsta).

En ik vind een lichaam met rondingen ècht mooi. Stel nu dat ik afval tot 59 kilo ( en ik ben ocharme maar 1.63 meter he, dus dat is niet extreem), dan denk ik dat ik mezelf niet meer ben. Om te duiden: ik kom van 105 met een bmi van net 40.

Dus ik hoef me nog làng geen zorgen te maken, en toch... dat is weer iets mentaals ook hoor. Want ook al word ik echt slank, ik blijf toch gewoon kimmie?

En toch... Je kan ook niet weten hoe raar dat is: altijd moet vèchten als een hond voor elke 100 gram. en bij de minste uitspatting een kilo erbij. De laatste jaren ben ik in een ultrasteile lijn naar boven gegaan in gewicht, ook al was ik enorm streng voor mezelf. En nu is die ultrasteile lijn in 5 maanden terug naar mijn laagste gewicht gebracht. Ik denk dat ik niet kan volgen. (en toch teleurgesteld zijn als ik een weekje ben bijgekomen he...) Mij af en toe iets gunnen van eten, regelmatig zelfs maar in heel beperkte mate, zonder mijzelf schuldig te voelen, niet te tellen naar de caloriën... dat is echt nieuw voor mij, en confronterend. Beetje een mindfuck...


Herkennen jullie dit een beetje? nu, ik moet volgende week naar de diëtiste (die ik eerder als een persoonlijke coach/psychologe zie), dus dat zal fijn zijn...

Pinkje
Berichten: 6420
Lid geworden op: 09 feb 2009, 22:35

Re: Staan jullie ooit stil bij "teveel" afvallen?

Bericht door Pinkje » 19 okt 2016, 22:05

Denk dat het bij veel soms niet mee wilt in het koppeke. Dacht ik ook, waar gaat het eindigen. Op een jaar tijd 50 kg af gevallen en weeg nu nog altijd na al die jaren 58 kg. Mijn streefgewicht was 75 kg, ben er toch ook goed onder gegaan. Heb een gezonde BMI en ga het houden zo. Ik mag ook niet meer bij af vallen en daardoor drink ik bij mijn eten cola. Weet 1 ding zeker, de dag dat ik 60 kg weeg schrap ik de cola terug van mijn lijstje. Denk eens je zo ver bent ga je er wel anders over nadenken. Dacht ik ook, mag toch niet onder die 75 komen. Zei tegen mijn chirurg ga op wat trekken zeker. Wacht af en je hebt nog altijd geen gezonde BMI was zijn reactie en eerlijk? ben ik blij dat ik gezakt ben tot mijn gewicht nu.
Zou mij daar zeker nu nog geen zorgen in maken, je bent er bijlange nog niet en wacht af. Je ziet wel. Ik heb het geluk dat ik zo goed ben af gevallen met mijn GBP, maar is niet voor iedereen weggelegd.
GBP 17.02.09 in Roeselare Dr Bart Smet
Interne darmhernia 28.07.2010 Dr Pattyn
50 kg afgevallen van 108 kg naar 58 kg
BMI 21,6
BWC 22 maart 2011 Dr Bart Smet
Gal verwijderd op 11 januari 2016 Dr Bart Smet

Eefke01
Berichten: 703
Lid geworden op: 21 mar 2016, 14:17

Re: Staan jullie ooit stil bij "teveel" afvallen?

Bericht door Eefke01 » 20 okt 2016, 08:47

Kimmie, wat je zegt is zo herkenbaar voor mij. Ik zit op dit moment met net hetzelfde in mijn hoofd.
Ik woog 123 kg voor 1,70m. Nu ben ik 8 maand ver en weeg ik 75,5 kg.
Ik weet rationeel dat ik nog wat ruimte heb om meer af te vallen. Ik wou nooit een streefgewicht vooropstellen uit voorzorg om mezelf niet te ontgoochelen al zat ik stiekem toch met 75 in mijn hoofd. En nu lijkt het erop dat ik er een stuk onder zal gaan. En ik weet niet goed wat ik daarvan moet denken. Ik ben er precies niet op voorbereid, nooit aan gedacht dat dit mogelijk was.
Bovendien begint iedereen te zeggen dat ik nu wel mag stoppen, dat het niet mooi zal zijn als ik te "mager" wordt omdat ik ook niet klein ben.
En zoals je zegt, ik ben ook altijd minstens mollig geweest. Ik weet niet hoe het is om "slank" te zijn. Het is wellicht gewoon schrik hebben voor waar je niet vertrouwd mee bent. Maar ja, het voelt raar. Je hebt het niet in de hand, je weet niet waar je zal eindigen en dat boezemt ongewild toch wat schrik in.
Maar we moeten het nemen zoals het komt hé. We kunnen niet anders.
Al ga ik wel vragen aan de diëtiste of ik iets kan doen qua eten moest ik echt niet meer willen afvallen.
GB 25/01/2016 - Prof. Van Nieuwenhove UZ Gent (123 kg).
Stabiel sinds 01/2017: +/- 71,5 kg.
17/10/2017: 75,1 kg (24 weken zwanger).
09/11/2017: 76,2 kg (28 weken zwanger).
05/01/2018: 77,5 kg (36 weken zwanger).

wdl
Berichten: 637
Lid geworden op: 10 feb 2015, 07:49
Locatie: Ronse

Re: Staan jullie ooit stil bij "teveel" afvallen?

Bericht door wdl » 20 okt 2016, 15:27

Dit zijn heel normale gevoelens voor mensen die hun lichaam op korte tijd drastisch zien veranderen. Ikzelf heb het niet zo zeer bij het afvallen (ik ben "maar" 35 kilo af op anderhalf jaar tijd) maar ik heb dat zeer hard gehad na mijn borstverkleining (van H cup naar D cup) waarbij ik soms in huilen uitbarstte bij het idee en niet zozeer bij wat ik in de spiegel zag.
Daarvoor kan ik maar 1 tip geven: ga langs bij een goede psycholoog! Jouw gevoelens en angsten zijn er nu eenmaal, maar laat ze je leven niet overheersen. Het is namelijk nog niet jouw realiteit, het is de angst die jou zo hard bezig houdt en daar kan goede therapie echt zeer goed bij helpen.

Ik wens jullie alvast veel sterkte ;)
13/11/14: alle vooronderzoeken in dagopname
29/01/15: operatiedatum gekregen van Dr Marcoen
25/02/15: D-day! :)
01/10/16: terug beginnen vermageren na 10 maand stilstand: terug -9kilo
2017: van kledingmaat 50 naar een perfecte 42! :)

kimmie228
Berichten: 62
Lid geworden op: 28 jan 2016, 09:00

Re: Staan jullie ooit stil bij "teveel" afvallen?

Bericht door kimmie228 » 20 okt 2016, 16:04

Dat zijn echt goeie, lieve reacties, bedankt.

Ongewild heeft ons overgewicht toch onze identiteit mee bepaald he, dat geloof ik echt. Als dat overgewicht er niet meer zou zijn, is het dan misschien ook niet zo abnormaal dat ik dat daarmee ga linken. Of het juist is, da's iets anders. Het roept in elk geval wel wat emoties bij me op, op dit moment.

En volgende week een goei gesprek met mijn diëtiste (die zoals altijd meer bezig is met het mentale aspect dan het fysieke), zal als een zalfje zijn voor mijn mentale toestand.

Klinkt allemaal veel dramatischer dan het is hoor. Het is gewoon... onbekend terrein. Net zoals zovelen onder ons zie ik in de spiegel niet wat zich reflecteert op de weegschaal. en TOCH voel ik aan alles dat ik veel dunner ben.

Het is begonnen toen ik onlangs een foto van mezelf zag in de zomer, toen was ik al 15 kilo kwijt. Maar jongens toch... dik! een klein dik bolleke! Terwijl, als ik eerlijk ben, voelde ik me toen al super en terug "bijna normaal" dat was dus niet het geval. En als die twee zo lijnrecht tegenover elkaar kunnen staan... hoe weet je dan wat de realiteit is? Langs de ene kant is er de zorg van te dun te worden, en langs de andere kant, bij het zien van die foto, dacht ik: jamaar, hier mag met gemak nog 30 kilo af!! (waarvan er nu 15 af zijn). Wil dat dan zeggen dat ik eigenlijk tot 60 zou moeten afvallen om er een beetje appetijtelijk uit te zien? (terwijl het niet om appetijtelijkheid gààt!) Langs de ene kant voel ik me nu al "dun", wat niet het geval is. en dan schrik om te dun te worden. Maar als ik met foto's wordt geconfronteerd zie ik weer iets totaal anders...

ohhh, hahaha, ik weet zelf hoe het klinkt als ik dit aan het schrijven ben... excuses daarvoor...


en nu iets heel stiekems: ik heb, voor mezelf, altijd gedacht: dunner is mooier. als je dunner wordt, word je ook mooier. Maar ik vind me nu echt niet mooier, hahaha. En deze week kwam ineens het besef: ja kimmie, die kop dat blijft wel. Daar moet je wel mee verder, misschien ben je gewoon lelijk. ahum.


Geen zorgen: ik krijg mijn maandstonden. geloof me, dat verklaart véél.

wdl
Berichten: 637
Lid geworden op: 10 feb 2015, 07:49
Locatie: Ronse

Re: Staan jullie ooit stil bij "teveel" afvallen?

Bericht door wdl » 23 okt 2016, 15:32

Lol!
Weet je hoe je mooi wordt? Als je zelfvertrouwen uitstraalt en je kleedt naar het lichaam dat je hebt ;)
Ik vind mezelf mooi, en ik had dat ook toen ik 115 kilo woog! Andere "dikkerdjes" spraken me er zelf op aan dat ze zo graag bij mij waren omdat ik écht open en mezelf durfde zijn en me niet "verborg" omdat ik te dik was. Ik schat dat ik misschien 3x per jaar tegen mezelf maar zei van "jeetje, wat ben jij dik! Doe er iets aan!" Vrienden van mij vergaten zonder de minste twijfel dat ik het dikkerdje van de groep was. Toen ze speleologie voorstelden met de groep en ik zei dat ik dat niet kan met mijn omvang, waren ze écht stomverbaasd! Ze waren al lang vergeten dat ik met mijn 48-50 geen speleo-maatje had.
De enige reden dat ik de operatie heb laten uitvoeren, is dan ook omdat ik fysiek te veel aan het afzien was.

Nu ben ik 35 kilo afgevallen en voel ik me NOG mooier! Ik voel me vooral vrouwelijker en dat komt deels omdat ik nu in veel vrouwelijkere kledij pas dan vroeger. En in tegenstelling tot de meesten hier, krijg ik nauwelijks feedback op hoe ik er uit zie! De meeste mensen zien wel dat er "iets" veranderd is, maar hebben niet door dat het mijn gewicht is. Mijn schoonmoeder zei vorige maand nog dat ze niet kon geloven dat ik 35 kilo af was gevallen "want ik kan mij toch echt niet herinneren dat jij zo zwaar was hoor!" terwijl ze me notabene zelf kleren van zichzelf heeft gegeven! :D
Het zit dus ECHT allemaal in het hoofdje en meer bepaald in dat van JOU!
Je kan kiezen om je te focussen op het negatieve (en ja, ik heb ook een blubberbuik en hangende dijen) of je kan ervoor kiezen om je op te tutten, kleren te gaan kopen in een reguliere winkel en enkel voor het vrouwelijke te gaan en je te gaan voelen alsof je de wereld aan kan! ;)
Je bent het aan jezelf verschuldigd om je zelfbeeld volledig los van je gewicht op te gaan bouwen.
13/11/14: alle vooronderzoeken in dagopname
29/01/15: operatiedatum gekregen van Dr Marcoen
25/02/15: D-day! :)
01/10/16: terug beginnen vermageren na 10 maand stilstand: terug -9kilo
2017: van kledingmaat 50 naar een perfecte 42! :)

kimmie228
Berichten: 62
Lid geworden op: 28 jan 2016, 09:00

Re: Staan jullie ooit stil bij "teveel" afvallen?

Bericht door kimmie228 » 23 okt 2016, 17:01

Dat is het volledig WDL! ik ben het aan mezelf verplicht mijn zelfwaarde los te koppelen van mijn gewicht. Zo is het gewoon. Of ik blijf mijn hele leven in datzelfde potje roeren. Een héle taak als je je hele leven niet anders hebt gedaan! Die zin moet ik onthouden. (jij zegt slimme dingen, heb ik altijd al gedacht)

Wat zàlig dat je zegt: ik vind mezelf nu NOG mooier!

Ik hoor andere GB'ers vaak zeggen dat ze zo trots zijn als ze complimenten horen. Zelfs dat heb ik niet. integendeel, ik voel me steeds een beetje ongemakkelijk als ze me erop aanspreken.

Ik heb nog 2 jurken van vroeger die nu dus terug als gegoten zitten. en daarin voel ik me op en top vrouw en een vlam. Als ik dat aandoe en mezelf een beetje opdirk, VOEL ik me een andere vrouw.

Ik zou inderdaad wat moeten investeren in mooie kleding en de moeite doen om eruit te zien zoals er altijd heb willen uitzien, dat zou véél doen voor eigenwaarde inderdaad. Maar dat heb ik nog niet gedaan want... ik val waarschijnlijk nog af, en dan?

Op zich is dat onzin: ik heb jaren zo weinig mogelijk gekocht omdat ik eerst moest afvallen,, en nu ben ik afgevallen en koop ik niks omdat ik het misschien niet lang kan dragen!


Maar die innerlijke slons in mij! die zal er altijd zijn ze!

Pinkje
Berichten: 6420
Lid geworden op: 09 feb 2009, 22:35

Re: Staan jullie ooit stil bij "teveel" afvallen?

Bericht door Pinkje » 24 okt 2016, 08:23

Koop eens wat nieuws, dat hoeft niet duur te zijn. Want je bent bijlange nog niet op gewicht. Ik ging naar de markt en kocht mij een jeansbroek te klein. Ja kon ze dan een beetje langer dragen. Liet ze open staan onder een trui, niemand die wat merkte. De week erop kon de knoop al dicht, erna was het met een riem om ze te kunnen ophouden en dan weg met de broek. Lag er niet van wakker want gaf max 10 € uit voor een jeans. Maar ze paste goed rond mijn konte. Ik heb tijdens mijn afvalperiode geen ene keer erbij gelopen lijk een slons. Had vroeger genoeg slonzen kleren gedragen. Met een kleedje juist van het zelfde, droeg zo een corrigerend hemdje eronder van de action. Was iets van 3 à 4 € en was fier op mijn figuur. Niemand die mijn bultjes zag.
GBP 17.02.09 in Roeselare Dr Bart Smet
Interne darmhernia 28.07.2010 Dr Pattyn
50 kg afgevallen van 108 kg naar 58 kg
BMI 21,6
BWC 22 maart 2011 Dr Bart Smet
Gal verwijderd op 11 januari 2016 Dr Bart Smet

Liziliz
Berichten: 399
Lid geworden op: 25 aug 2015, 20:31

Re: Staan jullie ooit stil bij "teveel" afvallen?

Bericht door Liziliz » 24 okt 2016, 13:43

Ik heb hetzelfde als WDL.

Ik weet nog in mijn gesprek met de psycholoog, hij vroeg mij waar ben je bang voor als de operatie achter de rug is. " mijn antwoord... ik ben bang dat ik lelijk zal worden, dat alles gaat hangen, rimpels in mijn gezicht" hij keek mij zo raar aan, ik zei ik ben een mooie vrouw met een leuke job een lieve man en drie mooie kinderen. ik ben gelukkig maar wil er nog lang van genieten dus mijn gezondheid gaat voor maar ben dus echt bang dat ik lelijk word.
Ook mijn vrienden en collega's hebben zicht nooit aan mij gestuurd, ik zag er altijd verzorgd en netjes uit en niemand zou mij ooit 140 kg schatten, misschien ook omdat ik 1.79 lang ben.

Nu 40 kg lichter ben ik er gelukkig niet op achteruit gegaan, voel me meer vrouw krijg een taille en krijg ook wel complimenten dat ik er goed uit zie.
Nu beginnen ze ook van niet veel meer he en als ik dan zeg ik wil er nog 15 kg af dan zeggen ze nee joh is dat niet te veel.
Ik wil echt naar de 85 kg en ben soms bang dat ik dat niet ga halen, misschien als ik onder de 89 ben dat ik ook schrik ga krijgen van oeps wat als ik er onder ga....
Start pre-dieet 140.8 kg
Dag GBP 08/12/2015 136.8 kg

Afbeelding

Pinkje
Berichten: 6420
Lid geworden op: 09 feb 2009, 22:35

Re: Staan jullie ooit stil bij "teveel" afvallen?

Bericht door Pinkje » 24 okt 2016, 14:00

Het probleem bij sommige hun commentaar dat ze niet gewoon zijn van ons slank te zien. Zo lang je een gezonde BMI hebt niet panikeren. Nu heb ik een BMI van 22. Geen overgewicht en geen ondergewicht. Dacht ik vroeger ook met mijn BMI van 40 heb een zwaar beendergestel. Mijn chirurg antwoorde, hebben wij allemaal het zelfde beendergestel iemand van BMI 22 of van BMI 40. Nu moet ik ervan afstappen, heb plots geen zwaar beendergestel meer. Heb ik van alles mogen horen tijdens mijn afvalperiode, nu zijn ze mij gewoon van zo te zien en hoor ik niet meer van je bent te mager. Nu is het, je blijft toch mooi slank hé.
GBP 17.02.09 in Roeselare Dr Bart Smet
Interne darmhernia 28.07.2010 Dr Pattyn
50 kg afgevallen van 108 kg naar 58 kg
BMI 21,6
BWC 22 maart 2011 Dr Bart Smet
Gal verwijderd op 11 januari 2016 Dr Bart Smet

wdl
Berichten: 637
Lid geworden op: 10 feb 2015, 07:49
Locatie: Ronse

Re: Staan jullie ooit stil bij "teveel" afvallen?

Bericht door wdl » 24 okt 2016, 16:05

Ik heb me het eerste jaar gewoon te pletter gekocht tijdens de solden ;)
E5-mode is écht mijn winkel en alles met -50% en -70% op in mijn huidige maat tot 2 maten kleiner, ging mee het pashokje in! Ik kocht dus echt "op de krimp". En als je dat zo heel bewust doet (kijken naar hoeveel korting er op zit), ga je nu ook weer niet TE veel kopen ;) Ik dacht dat ik mijn eerste solden 160 euro had uitgegeven in plaats van de nieuwprijs van 430 euro.
Ik weet nog dat ik als tiener met 70kg maat 42 had, dus ik heb van alles in huis gehaald dat ik mooi vond tot maat 42, kleiner moet van mij niet en zal het waarschijnlijk ook niet worden.

Ook heb ik in januari een aantal vintage jurkjes besteld in Londen. Iets wat ik ongelofelijk mooi vind, maar voordien nooit durfde kopen (want het kost te veel, zou ik er wel mee staan, blablabla) en ik heb wel moeten wachten tot nu om er in te passen (verkeerde maat besteld, ik dacht een 44 maar het bleek dus een 42 te zijn) maar ik draag ze ZO graag! Ik voel me zo op en top vrouw in mijn gebloemde jurkjes met peticoats! En doordat ik ze on sale heb gekocht, heb ik "maar" 120 euro betaald voor 3. Maar als je daar al jaren van droomt, mag dat zeker eens!

Ontzeg het jezelf niet, maar probeer er wel de soldekes vantussen te zoeken ;) En ja, ik heb kleren toen gekocht die toch niet bij mij blijken te passen nu ik effectief de juist maat heb, maar dat is echt verwaarloosbaar, ik schat 1 op 10 kledingstukken? Dus zonder spijt vul ik op die manier mijn zakken (met nieuwe kledij die toch niet flatteert en te groot geworden kleding) voor de kringloopwinkel om er een ander blij mee te kunnen maken! ;)
13/11/14: alle vooronderzoeken in dagopname
29/01/15: operatiedatum gekregen van Dr Marcoen
25/02/15: D-day! :)
01/10/16: terug beginnen vermageren na 10 maand stilstand: terug -9kilo
2017: van kledingmaat 50 naar een perfecte 42! :)

Eefke01
Berichten: 703
Lid geworden op: 21 mar 2016, 14:17

Re: Staan jullie ooit stil bij "teveel" afvallen?

Bericht door Eefke01 » 25 okt 2016, 11:49

Ik heb nog heel wat kleren over van vroeger die me passen (vooral t-shirts en truien), ze zijn gewoon iets losser dan toen ik ze vroeger droeg.
Maar ik merk dat ik steeds liever meer aansluitende kledij draag dus ik heb verschillende aansluitende kleedjes gekocht waar ik echt wel mee sta.
Ik kan geen spiegel of raam passeren zonder dat ik mezelf moet bekijken. En ja, het overheersende gevoel is ongeloof dat ik dat ben maar tegelijkertijd ook een stukje fierheid over wat ik bereikt heb. Ik kijk graag in de spiegel nu. Vroeger voelde ik me niet zo dik als ik was maar de spiegel toonde me de realiteit dus ik vermeed ze. Nu voel me niet zoveel slanker maar de spiegel toont me dat het wel zo is.
En ja, ik heb nog een buik die zeker niet plat te noemen valt maar ik heb ook een mooie taille gekregen waar ik trots op ben en ik wil die nu echt wel laten zien. Dat mag gewoon. En hoe meer ja dat doet, hoe zelfzekerder je je voelt.
GB 25/01/2016 - Prof. Van Nieuwenhove UZ Gent (123 kg).
Stabiel sinds 01/2017: +/- 71,5 kg.
17/10/2017: 75,1 kg (24 weken zwanger).
09/11/2017: 76,2 kg (28 weken zwanger).
05/01/2018: 77,5 kg (36 weken zwanger).

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 9 gasten